One-Step Checkout czy kilka kroków? Co o koszyku mówią badania Baymarda
Jednoetapowy koszyk ma opinię cudownego leku na porzucone zamówienia. Badania Baymard Institute pokazują coś ciekawszego: o tym, czy klient dojdzie do płatności, decyduje przede wszystkim liczba pól i decyzji po drodze, a nie liczba ekranów. Zebrałem, co z tego wynika dla Twojego sklepu.

Gdzie giną zamówienia
Baymard Institute od kilkunastu lat bada, jak ludzie kupują w sklepach internetowych. Średni odsetek porzuconych koszyków z 50 badań wynosi 70,22%. Część z tych osób tylko się rozgląda, ale wśród tych, które naprawdę chciały kupić, powody rezygnacji wyglądają tak:
| Powód | Odsetek |
|---|---|
| Za wysokie dodatkowe koszty (dostawa, opłaty) | 40% |
| Zbyt długi czas dostawy | 20% |
| Brak zaufania do sklepu przy podawaniu danych karty | 19% |
| Sklep wymagał założenia konta | 18% |
| Zbyt długi lub skomplikowany checkout | 17% |
| Błędy lub awaria strony | 17% |
| Niesatysfakcjonujące zasady zwrotów | 13% |
| Nie dało się wcześniej zobaczyć łącznego kosztu | 12% |
| Odrzucona karta | 10% |
| Za mało metod płatności | 9% |
Długi checkout to tylko jeden z powodów. Konto, ukryte koszty, błędy formularza i brak wygodnej płatności to też problemy samego procesu zamawiania. Dlatego wybór między jedną a kilkoma stronami jest dopiero początkiem rozmowy.
- porzuconych koszyków średnio
- 70,22%
- rezygnuje przez długi lub skomplikowany checkout
- 17%
- możliwego wzrostu konwersji z lepszego checkoutu
- 35,26%
Rodzaje checkoutu
Zanim porównamy, warto nazwać, z czego wybieramy. W polskich sklepach spotkasz pięć głównych układów:
1. Wieloetapowy (multi-step)
Klasyka: koszyk, dane, dostawa, płatność, podsumowanie, każdy krok na osobnej stronie. Klient widzi naraz niewiele pól i wie, na jakim jest etapie. Ryzyko: każde przeładowanie strony to moment, w którym można się rozmyślić, a źle zaprojektowany pasek kroków potrafi zniechęcić już na starcie.
2. Jednostronicowy (one-page, one-step)
Wszystkie pola na jednym ekranie, zwykle z podsumowaniem zamówienia obok. Klient widzi od razu, ile pracy go czeka, i nic się nie przeładowuje. Ryzyko: przy wielu opcjach (faktura, inny adres, kilka form dostawy) ekran robi się przytłaczający, szczególnie na telefonie.
3. Akordeon
Jedna strona, ale sekcje otwierają się po kolei: najpierw dane, potem dostawa, potem płatność. Łączy porządek kroków z brakiem przeładowań. Baymard zwraca uwagę na dwie pułapki: brak osobnego miejsca na sprawdzenie zamówienia i przycisk „Wstecz” w przeglądarce, który zamiast cofnąć o krok, wyrzuca klienta z checkoutu.
4. Ekspresowy (express checkout)
Klient płaci z danymi zapisanymi w zewnętrznej usłudze: InPost Pay, Apple Pay, Google Pay, PayPal. Formularz praktycznie znika. Jak to działa w praktyce, opisałem w case study InPost Pay na karcie produktu. Ryzyko: część klientów nie ma tych usług, więc ekspres jest dodatkiem do zwykłego checkoutu, nie jego zamiennikiem.
5. Zakup od razu z karty produktu
Przycisk „Kup teraz” omija koszyk i prowadzi prosto do płatności. Dobrze działa przy sklepach z jednym produktem w zamówieniu i przy zakupach impulsowych, gorzej tam, gdzie klienci zwykle kompletują kilka rzeczy.
| Układ | Mocna strona | Na co uważać | Kiedy wybrać |
|---|---|---|---|
| Wieloetapowy | Mało pól naraz, jasny postęp | Przeładowania, długi pasek kroków | Dużo opcji, B2B, drogie zakupy |
| Jednostronicowy | Całość widać od razu, zero przeładowań | Tłok na telefonie | Proste zamówienia, mało opcji |
| Akordeon | Porządek kroków bez przeładowań | Przycisk „Wstecz”, brak podsumowania | Kompromis dla większości sklepów |
| Ekspresowy | Prawie bez formularza | Nie każdy ma usługę | Zawsze jako dodatek |
| Kup teraz | Najkrótsza droga do płatności | Utrudnia większe koszyki | Jeden produkt, zakup impulsowy |
Jedna strona czy kilka kroków: co mówią badania
Testy A/B, w których checkout na jednej stronie wyraźnie wygrywa, zwykle porównują stary, zaniedbany proces wieloetapowy z nowym, dopracowanym jednostronicowym. Wygrywa wtedy dopracowanie, nie liczba stron. Baymard pisze wprost, że checkout na jednej stronie nie musi działać lepiej niż porównywalnie zoptymalizowany proces w kilku krokach.
W badaniach użyteczności Baymarda uczestnicy mieli stosunkowo mało problemów z przechodzeniem między krokami, o ile proces trzymał się kilku prostych zasad. Prawdziwe tarcie brało się z tego, co klient musiał zrobić na każdym kroku: ile pól wypełnić, ile decyzji podjąć, ile razy poprawić błąd.
Szybkość zamawiania: liczą się pola, nie ekrany
Czas zamawiania rośnie z każdym polem do wypełnienia i każdą decyzją do podjęcia. Według Baymarda przeciętny checkout pokazuje domyślnie 23,48 elementów formularza, z czego 14,88 to pola do wpisania. Dobrze zaprojektowany proces potrzebuje 12-14 elementów, w tym 7-8 pól.
| Co liczymy | Przeciętny checkout | Dobrze zaprojektowany |
|---|---|---|
| Wszystkie elementy formularza | 23,48 | 12-14 |
| W tym pola do wpisania | 14,88 | 7-8 |
Tu leży odpowiedź na pytanie o szybkość. Checkout na jednej stronie z 24 elementami będzie wolniejszy niż proces w trzech krokach z 12. Przeładowanie strony kosztuje sekundę, a każde zbędne pole kilka sekund i odrobinę cierpliwości. Baymard zmierzył, że już źle dobrany typ pola dla opcji dodatkowych (np. lista rozwijana tam, gdzie wystarczą dwa przyciski) wydłużał wypełnianie kroku o 5-30%.
Największe oszczędności daje zwykle jedna zmiana: adres rozliczeniowy domyślnie taki sam jak adres dostawy, z ukrytymi polami. Według Baymarda zmniejsza to liczbę pól widocznych w całym checkoutcie o 30-40%. Mimo to 14% sklepów w ich benchmarku nie ustawia tego domyślnie, a kolejne 8% ustawia, ale nie chowa pól.
Jak to wygląda w Maluchove
W moim sklepie Maluchove wdrożyliśmy nowy koszyk jednoetapowy. Cały proces mieści się na jednej stronie: po lewej dane, dostawa i płatność, po prawej produkty, podsumowanie kosztów i przycisk „Kupuję i płacę”. Klient nie przechodzi przez żadne kolejne ekrany, a łączną kwotę z wysyłką widzi od pierwszej chwili.

Przyłożyłem do niego zasady z tego artykułu:
- 7 pól do wpisania: e-mail, telefon, imię, nazwisko, ulica z numerem, kod pocztowy i miejscowość. Kraj jest ustawiony na Polskę. To dokładnie przedział 7-8 pól, który Baymard uznaje za dobry, wobec średnio 14,88 w badanych sklepach.
- Bez zakładania konta. W checkoutcie nie ma logowania ani hasła, kupuje się od razu jako gość.
- Faktura za jednym polem wyboru. Dane firmy są schowane za „Chcę otrzymać fakturę”, więc klient indywidualny nie ogląda pól, których nie potrzebuje. Kod rabatowy też czeka za polem wyboru.
- Dostawa jako kafle z ceną i progiem. Przy każdej metodzie widać koszt i kwotę, od której jest darmowa. Kurier jest zaznaczony domyślnie.
- Wyjaśnienie zamiast niespodzianki. Nakładki są za duże do Paczkomatu, więc nad metodami wysyłki stoi jedno zdanie, które to tłumaczy. Klient nie szuka opcji, której nie ma.
- BLIK na pierwszym miejscu, dalej karty, Google Pay, raty, PayPo i bramki płatności.
- Jeden przycisk i krótka formuła prawna nad nim zamiast osobnego pola z akceptacją regulaminu.
Według zasad Baymarda jedną rzecz można by jeszcze schować: pole „Uwagi do zamówienia” jest widoczne dla wszystkich, a pola opcjonalne lepiej ukrywać za linkiem, tak jak kod rabatowy. Tu jednak zostawiliśmy je na wierzchu celowo. Nasi klienci często wpisują w nie wymiary swoich komód, więc nie chcemy, żeby musieli go szukać. Zasady UX są punktem wyjścia, a nie regułą ponad tym, jak naprawdę kupują Twoi klienci.
Wskazówki UX z badań Baymarda
Poniższe zasady dotyczą każdego układu, jednej strony i kilku kroków. Przy każdej podaję, ile sklepów w benchmarku Baymarda z 2025 roku jej nie spełnia.
Konto i logowanie
- Zakup bez konta jako najbardziej widoczna opcja. 18% kupujących porzuciło zamówienie, bo nie chciało zakładać konta. 62% sklepów nie wyróżnia zakupu jako gość.
- Proste wymagania hasła. Rozbudowane reguły hasła powodowały do 19% porzuceń wśród stałych klientów, którzy nie mogli się zalogować. Baymard zaleca jeden wymóg: minimum 6-8 znaków. 65% sklepów go nie spełnia.
- Konto zaproponuj po złożeniu zamówienia, jednym kliknięciem, bo dane już są.
Formularz
- Oznacz i pola wymagane, i opcjonalne. Gdy oznaczone były tylko opcjonalne, 32% uczestników badania pominęło przynajmniej jedno wymagane pole. 61% sklepów tego nie robi.
- Wyjaśnij, po co Ci telefon. Ponad 70% ankietowanych niechętnie podaje numer telefonu. Krótka uwaga „tylko dla kuriera” rozwiązuje problem. 49% sklepów jej nie ma.
- Uzupełniaj miejscowość z kodu pocztowego. W benchmarku Baymarda około 60% sklepów tego nie robi.
- Konkretne komunikaty błędów. Zamiast „Nieprawidłowy numer” napisz, co dokładnie jest nie tak, np. „Brakuje jednej cyfry”. 94% sklepów pokazuje ogólne komunikaty.
- Dobry typ pola do opcji dodatkowych. Dwie, trzy opcje to przyciski wyboru, nie lista rozwijana. 32% sklepów wybiera źle.
Dostawa i koszty
- Pokaż łączny koszt jak najwcześniej. Dodatkowe koszty to najczęstszy powód porzucenia (40%), a 12% rezygnuje, bo nie mogło wcześniej policzyć łącznej kwoty.
- Podawaj datę dostawy, nie czas. „Dostawa w czwartek” zamiast „2-3 dni robocze”. 48% sklepów tego nie robi.
- Odliczaj do godziny wysyłki. „Zamów w ciągu 2 h 15 min, wyślemy dziś”. 83% sklepów nie pokazuje tego jako odliczania.
- Wszystkie formy dostawy w jednym miejscu, łącznie z odbiorem osobistym. 52% sklepów je rozdziela.
Jedna strona i akordeon
- Przycisk „Wstecz” musi cofać o krok, a nie wyrzucać z checkoutu. Da się to zrobić bez przeładowania strony (History API).
- Zwinięte sekcje pokazują, co wpisano, np. „Jan Kowalski, Paczkomat KRA01M”. Klient sprawdza dane bez otwierania sekcji, a to zastępuje osobną stronę podsumowania.
Jak to wpływa na konwersję
Baymard szacuje, że przeciętny duży sklep może podnieść konwersję o 35,26% samymi zmianami w projekcie checkoutu. Dotyczy to wszystkich zasad z tego tekstu łącznie, a nie samego przejścia na jedną stronę. W skali rynku amerykańskiego i unijnego to około 260 mld dolarów zamówień, które da się odzyskać.
Jak duża część tej puli jest w Twoim sklepie, zależy od punktu startowego. Według benchmarku Baymarda z 2025 roku 64% sklepów na komputerach i 63% na telefonach ma checkout co najwyżej „przeciętny”, a tylko 2% ma dobry. Jeśli Twój proces ma 20 pól i obowiązkowe konto, przejście na dopracowany one-step da duży skok. Jeśli jest już dopracowany, zmiana układu może nie dać nic mierzalnego.
Z moich wdrożeń jeszcze jedna obserwacja: młodsi klienci chcą zamówić jak najszybciej, a starsi potrzebują pewności, że wszystko wpisali dobrze, i chętniej widzą osobne podsumowanie. Dlatego zmiany układu checkoutu warto testować na własnym ruchu, a nie przenosić z cudzych case studies.
Od czego zacząć
- Policz elementy formularza w swoim checkoutcie, od koszyka do przycisku „Zamawiam”. Więcej niż 14 to sygnał, że jest co ciąć.
- Ustaw adres rozliczeniowy domyślnie na równy adresowi dostawy i schowaj jego pola.
- Wyróżnij zakup bez konta, a konto zaproponuj po zamówieniu.
- Pokaż łączny koszt z dostawą jak najwcześniej, najlepiej już w koszyku.
- Dodaj płatność ekspresową (InPost Pay, Apple Pay, Google Pay) obok zwykłego formularza.
- Dopiero potem zdecyduj o układzie: jedna strona, akordeon czy kroki. Przetestuj go na swoim ruchu.
- Mierz porzucenia na każdym etapie checkoutu, nie tylko konwersję całego sklepu.
Źródła
- Baymard Institute: Cart Abandonment Rate Statistics (aktualizacja z września 2025)
- Baymard Institute: Current State of Checkout UX (aktualizacja z listopada 2025)
- Baymard Institute: One Page Checkouts - the Holy Grail of Checkout Usability?
- Baymard Institute: Accordion Checkouts - Collapse Completed Steps into Summaries
- Baymard Institute: Billing Address = Shipping Address


